Do udziału w debacie zaproszeni zostali przedstawiciele  administracji publicznej, reprezentanci przemysłu, działacze samorządu gospodarczego, podmioty gospodarcze, jednostki badawczo-rozwojowe, sektor NGO, niezależni eksperci. Konferencja była okazją do identyfikacji najważniejszych barier oraz zagrożeń w dobie transformacji energetycznej i technologicznej przemysłu, determinujących utrzymanie naszej konkurencyjności w Europie i na rynku globalnym. Organizatorzy przywołali apel skierowany przez wiodące branże przemysłu energochłonnego (dn. 9.12.2025 r.) do kierownictwa resortu finansów i gospodarki, wskazując na pilną konieczność wprowadzenia rozwiązań umożliwiających efektywne wykorzystanie unijnych mechanizmów i narzędzi wsparcia finansowego, w ramach deklarowanego przez rząd „Paktu dla polskiego przemysłu”. Zdaniem przemysłu, utrzymanie konkurencyjności krajowych sektorów przemysłu energochłonnego, w pespektywie kosztownej transformacji energetycznej i technologicznej, zależeć będzie w dużym stopniu od trafności rozstrzygnięć w ekosystemie legislacji krajowej.

Wprowadzenia do dyskusji dokonali: dr Aleksander Śniegocki (Inst. Reform), Witold Strzelecki (BSP). Następnie głos zabrali paneliści: Rafal Komarewicz (Poseł na Sejm RP, przew. sejmowej komisji gospodarki i rozwoju), Katarzyna Kaczkowska (Economic Counsellor, Przeds. KE w Polsce),  Agnieszka Durlik (Krajowa Izba Gospodarcza), Michał Smoleń (Polski Instytut Ekonomiczny), Witold Strzelecki (B&SP).

W części przeznaczonej na dyskusję, jako pierwszy głos zabrał Janusz Turski (dyr. gen. SPP).  Odnosząc się do barier jakie napotykają przedsiębiorcy przemysłowi w procesie transformacji, zmierzając do realizacji unijnych celów neutralności klimatycznej, zwrócił uwagę m.in. na takie istotne aspekty jak:

• niepewność regulacyjna, ustawiczne zmiany celów w ramach polityki klimatyczno-energetycznej UE („moving targets”), implikują wzrost ryzyka biznesowego, osłabiając motywację inwestorów do ponoszenia kosztów transformacji technologicznej i energetycznej, pogarszając w konsekwencji konkurencyjność operatorów instalacji przemysłowych, 
• mnożenie delegowanych aktów wykonawczych („secondary law legislative acts”), skutkuje nadmiernym obciążeniem operatorów instalacji czynnościami biurokratycznymi,
• deklarowane uproszczenie przepisów regulujących działalność przedsiębiorców przemysłowych („omnibus simplification package”), w rzeczywistości nie wyeliminowało zbyt opresyjnego dla przedsiębiorców  charakteru prawa,
• powszechne zastrzeżenia do jakości dialogu, obejmującego wyznaczanie prawnych rygorów dla prowadzenia działalności przemysłowej, pragmatyczne stanowisko biznesu często niedoceniane jest przez elity polityków i decydentów w konfrontacji z głosami populistów,
• nadmierne rozproszenie kompetencji na szczeblu centralnych organów administracji rządowej, w zakresie sformułowania spójnego programu i celów polityki przemysłowej dla kraju, skutkując opóźnieniami w harmonogramie implementacji dedykowanych instrumentów wsparcia ze środków UE. Min. Przemysłu niefortunnie abdykowało, w czasie istotnym dla opracowania uzgodnionej strategii dla realizacji krajowej polityki przemysłowej.

_{Zdjęcia: J. Turski, SPP}